پ
پ

alt

پايگاه 13 حسینیه اعظم زنجان گزارش می‌دهد؛

دلاوری‌های شهید خدامراد غواص دریادل زنجانی

غواصان زنجانی در طول دوران هشت ساله دفاع مقدس به عنوان خط‌شکن در خط مقدم حضور داشتند و بارها و بارها امواج خروشان اروند و کارون را به زانو درآوردند.

به گزارش پايگاه 13 حسینیه اعظم زنجان، بیان رشادت‌های رزمندگان و شهدای هشت سال دفاع مقدس نیاز در گزارشی کوتاه نمی‌گنجد، اما به رسم ادب و احترام می‌خواهیم به زندگی و رشادت‌های شهید بپردازیم که الگویی در رشادت و دریادلی بود.

یکی از جمله رزمندگان زنجانی که به عنوان غواص در طول دوران دفاع مقدس رشادت‌های فراوانی را از خود به یادگار گذاشته ابوالفضل خدامرادی وطن فرزند، حبیب است که در تاریخ 1342 چشم به جهان گشود.

مردی از شمار شیران دریا که سینه ستبرشان امواج خروشان اروند و کارون را به زانو درآورد و بال و پرشان در کرانه‌های فرات حضور به عطش و آتش دیدار یار سوخت، نامش ابوالفضل و نشانش خدامرادی بود.

او در رمضان 1342 رویش سبزش را آغاز کرد و پا به سنگفرش کوچه‌های سبز انتظار سرخ نهاد، انتظار شنیدن جرس کاروان خون خدا که روان در بستر بلند تاریخ است.

ابوالفضل در سال‌های پیش از دبستان، گوش جان به آهنگ آسمانی قرآن سپرد و در مکتب تعلم آیه‌های سبز نور زانوی تلمذ زد، آنگاه گام به مدارس شهید چمران و شهید منتظری نهاد و موفق به اخذ دیپلم شد.

با آغاز قیام بیداری به جمع جماعت توحیدیان پیوست و در ستیز با سپاه ظلمت و سرنگونی مجسمه طاغوت در چهار راه پایین حضور فعال یافت. هنگامی که دشمن، غدار ماشه تجاوز را به سوی ما چکاند، او نیز به جمع اهالی محله دفاع مقدس پیوست، مرد کوچکی که فقط چهارده بهار از گردش افلاک را دیده بود.

ابوالفضل فرمانده گروه غواصان در گردان ولیعصر(عج) و از بسيجيان مخلص پايگاه 13 حسينيه اعظم بود، او در بسیاری از عملیات‌ها مانند کربلای یک، دو، سه، چهار و پنج و خیبر و .. جانانه حضور داشت  و سه‌بار در مصاف آهن و ایمان از ناحیه چشم، شکم و پا مجروح شد که در نخستین‌بار به مدت 9 ماه در آلمان بستری شد.

alt

این سپیدار سرخ در آخرین دیدار با خانواده حال و هوای دیگری داشت، کمتر سخن می‌گفت و بیشتر سر در گریبان تفکر داشت و بر سر سجاده دعا و نیایش و سرانجام پاداش شش سال جهاد و مبارزه‌اش را گرفت و در موجی از خون به سوی افلاک پر کشید.

او که در عملیات کربلای پنج فرمانده گروهان غواصان بود، پس از عبور از رودخانه اروند، گلویش به تیر ستم دریده شد و به جمع ستارگان سرخ آسمان شهادت پیوست.

انتهای پیام/

ثبت دیدگاه

دیدگاهها بسته است.