loading
حدیث ثقلین:

آداب نماز

آداب ظاهری نماز

آداب ظاهری نماز آن است که نمازگزار باید آن را در ظاهر رعایت کند. از جمله این که نمازگزار بدن خود را در حالت سکون و آرامش قرار دهد، به اطراف خود نگاه نکند و نگاه خود را از محل سجده برندارد و هیچ حرکتی غیر از اعمال نماز انجام ندهد. در حالت کسالت و خواب ‏آلودگی و در حال سنگینی نماز نخواند و هیچ‏یک از مکروهات نماز را به جا نیاورد. نمازگزار باید خود را در پیشگاه خداوند متعال احساس کند.آداب ظاهری نماز

آداب ظاهری نماز
قرآن شریف در آیات مختلف به آداب نماز اشاره می کند و از مؤمنین خواسته است که نماز با ترتیل باشد؛ یعنی کلمات آن شمرده ادا شود، رکوع و سجود آن به طور کامل انجام شود، بعد از رکوع و بین دو سجده بدن آرام گیرد و مستحبّات نماز به جا آورده شود.

آداب ظاهری نماز چیست؟

مُلّامحسن فیض کاشانی (قدس ‏سره) در کتاب شریف «المحجةالبیضاء» با ذکر مثالی زیبا نقش اجزای مختلف نماز را تبیین کرده است؛ وی می گوید:
«کمال انسان وابسته به دو چیز است:موجودیّت باطنی و اعضای ظاهری؛ موجودیّت باطنی انسان همان حیات و روح او و ظاهر جسمانی آدمی، اعضا و اندام‏های اوست. بعضی از اندام‏های آدمی مانند قلب، کبد و مغز دارای چنان اهمیّتی هستند که با از بین رفتن آن، حیات انسان از بین می رود. بعضی از اندام‏ها نظیر چشم، دست، پا و زبان در موقعیتی هستند که با نبود آن‏ها، حیات آدمی از دست نمی رود، ولی مقاصد حیات مخدوش می گردد. بعضی از اندام‏ها چنانند که با از دست رفتن آن‏ها، نه حیات انسان و نه مقاصد آن، هیچ‏یک آسیبی نمی بینند، اما به زیبایی انسان لطمه وارد می شود. این اندام‏ها نظیر ابرو، ریش و سفیدی پوست است. برخی دیگر از اندام‏ها چنانند که از دست رفتن آن‏ها به اصل جمال آدمی لطمه ای وارد نمی کند، اما از کمال آن می کاهد، مانند کمانی بودن ابرو، سیاهی موی سر و صورت و سرخ‏ بودن گونه های صورت.
همین‏ گونه است صورت عبادت‏هایی که شرع مقدس برای ما معین کرده است. روح و حیات باطنی نماز، خشوع، نیّت، حضور قلب و اخلاص است. رکوع، سجود و قیام آن به منزله قلب، کبد و مغز می باشد که اگر از دست برود، نماز از دست می رود.
قرائت و اذکار نماز در حکم دست، پا، چشم و زبان است که با وارد شدن خدشه به آن‏ها نماز حیات خود را از دست نمی دهد، اما بعضی از مقاصد آن مخدوش می شود. مستحبّات نماز به مثابه زیبایی های مو، پوست و صورت است که وجود آن‏ها موجب جمال و زیبایی می شود. رعایت لطایف آداب در این مستحبّات، به منزله کمانی بودن ابرو و تناسب اندام است که موجب کمال زیبایی است.»
نماز برای بنده به مثابه هدیه ای است که به وسیله آن به پیشگاه رب ‏الارباب تقرّب می جوید، همان‏طور که مردمان با تقدیم هدایا نزد بزرگان تقرّب می جویند. این هدیه به خداوند عرضه می شود و روز قیامت به نمازگزار برمی گردد. بنابراین، تو در زیباسازی یا زشت و ناقص کردن نماز اختیار داری، اگر آن را زیبا و نیکو ساختی، خیر و خوبی آن به تو باز می گردد و اگر آن را زشت نمودی، بدی آن به خودت برمی گردد.

دانستنیهای قرآنی

« »

ما را دنبال کنید

با عضویت در خبرنامه میتوانید از آخرین اخبار و مقالات سایت در ایمیل خود با خبر باشید